Apenverdriet (de; m; meervoud: apenverdrieten; verkleinwoord: apenverdrietje)

1    Araucaria araucana; slangenden; apenboom; apentreiter; apenpuzzel; kandelaarden; conifeer die van nature groeit in het zuiden van Chili en het zuidwesten van Argentinië; officieel bedreigde, altijdgroene boom die tot veertig meter hoog kan worden en een stamomtrek van anderhalve meter kan bereiken, met een dikke schors als bescherming tegen brand; zo genoemd omdat apen er niet kunnen inklimmen wegens de scherpe naalden.

2    theaterstuk over twee vrouwen; de ene is dertig, de andere vijftig; de ene kijkt vooruit, de andere blikt terug; ze spiegelen zich aan elkaar om hun wonden te verzachten; ze zijn verenigd in onvermogen, angst voor de leegte, woede en agressie.


In een appartement in de stad zit gastvrouw Juliette na een feest opgescheept met de ongenode jonge vrouw Mara. Het appartement is hun apenkooi: toevluchtsoord en gevangenis tezelfdertijd. Geen van beide wil de kooi verlaten, want naar buiten gaan betekent dat ze beslissingen moeten nemen.

De twee vrouwen maken de balans op van hun leven en liefdes. Ogenschijnlijk kunnen ze niet nog meer van elkaar verschillen. Juliette is wat ouder en behoort op het eerste gezicht tot de Vlaamse kleinburgerlijke middenklasse. Ze lijkt een grijs muisje, maar dan wel eentje dat met existentiële problemen geconfronteerd wordt. Juliette krijgt bruine vlekken op haar handen en haar haren worden grijs. Ze twijfelt aan haar relatie en vraagt zich sterk af of dit nu is wat ze zich voorstelde bij 'later'.

Mara is een stuk jonger, nog 'wild at heart' en non-conformistisch. Mara wil alles anders: een andere job, een andere studio, een nieuw lief. Niets is gelopen zoals ze zich had voorgesteld. Maar kan ze haar situatie aanvaarden of slaat ze radicaal een andere weg in?

Uiteindelijk vinden ze elkaar, bieden ze elkaar troost en een klankbord. Ze (h)erkennen elkaars pijn en vreugde. Net als iedereen zijn ze op zoek naar geborgenheid en liefde.

Juliette en Mara zijn 2 mensjes wier levenslijnen elkaar toevallig raken. Heel even schudden ze elkaar helend door elkaar. Hoe gaan ze om met deze toevallige ontmoeting? Doen ze er iets mee of niet? Ze beseffen dat niet kiezen ook een keuze is en dat stilstaan evenzeer gevolgen heeft.

Bij de creatie van Apenverdriet vertrok schrijver en regisseur Arne Sierens vanuit improvisatie met actrices Marijke Pinoy en Wine Dierickx. Dat beïnvloedde de vorm: het stuk is niet traditioneel opgebouwd volgens een causaal handelingsverband, maar vanuit emotionele spelimpulsen. Die resulteren in een stuk waarin overgangen zeer heftig kunnen zijn.

Zoals in de meeste van zijn stukken stapt Arne Sierens buiten het realisme. De personages zijn groot uitgetekend en overdreven neergezet. De fascinatie voor de Italiaanse filmklassiekers blijkt duidelijk uit zijn karaktertekeningen. Maar de personages zijn zeer herkenbaar. Ze dragen een oprechte emotionaliteit in zich en weten op tragikomische wijze de toeschouwer te amuseren en te ontroeren.

Auteur
Arne Sierens
Regie
Philippe Lepez
Spel
Elke De Brouwer | Josseline Haegeman
Scenografie
Rubben Smits
Lichtontwerp
Alain De Coen
Techniek
Peter Biesemans
Productieleiding
Benny D'haeseleer

Speeldata

4/10/2019
5/10/2019
11/10/2019 UITVERKOCHT
12/10/2019 UITVERKOCHT
13/10/2019
14/10/2019 LAATSTE KAARTEN ENKEL RESERVEREN VIA 0475 58 98 58
18/10/2019
19/10/2019 LAATSTE KAARTEN ENKEL RESERVEREN VIA 0475 58 98 58
20/10/2019
21/10/2019
25/10/2019
26/10/2019